Exclusief interview

Aangezien we reeds over de helft van onze trip zitten, vonden we het eens tijd om een kleine samenvatting te geven van de hoogtepunten die we tot nu toe meemaakten.

1- Wat was je meest uitzonderlijke gebeurtenis?

K: Zwemmen en kiten in de aanwezigheid van dolfijnen. (Aus)
T: In tent slapen op 2800 meter met stormachtige wind aan rand van Rinjani krater op Lombok. (Indonesie)

2- Waar zag je de mooiste stranden?

K: Exmouth in West-Australie en de zuidwestkust Australie omwille van het prachtige turquoise kleur van het water.


T: De verlaten stranden op Lombok.


3- Waar at je het lekkerste gerecht?

K: Nasi Campur (gestoomde rijst aangevuld met allerlei heerlijke bijgerechten)
op Gili-eilanden in Lombok.
T: Na 2 maanden zonder pasta eindelijk een heerlijke Italiaanse pastaschotel in Saigon.

4- Waar dronk je het lekkerste drankje?

K: Fresh watermelon juice gekoeld met verpulverd ijs op Bali.


T: Alle verse mango juices in Indonesie.

5- Waar was je favoriete kitesurflocatie?

K: Blackwoodriver in Augusta (Zw Aust.). Vlakwater en dolfijnen die je telkens opzochten in de rivier, en golven op zee.


T: Coronation beach in Geraldton (Midwest aust.) Een kleine introductie in 3 meter hoge golven. Moet zeker een van de komende jaren vervolgd worden hier of in Zuid-Afrika. Kan hier zelfs als apotheker komen werken...

6- Wat was een van je spannendste gebeurtenissen?

K: Kleine aardbeving 's nachts aan de voet van de vulkaan. (Lombok)
T: Plotse wolkbreuk waarin ik terechtkwam op Bali in de bergen met brommer bij valavond. Ik was de weg kwijt, iedereen keek me aan alsof ik van Mars kwam en de wegen waren overstroomd. Een ritje van 20 minuten werd er een van 3 uur. Katrien was zeer ongerust geworden.

7- Leukste stad die op je weg lag?

K: Saigon ontpopte zich 's avonds in erg gezellige straatjes met even gezellige barretjes en oneindige restaurantjes. (Vooral in de backpakker area)
T: Na al die hectische Aziatische steden was Perth een verademing. Een stad zonder slechte kantjes en met een prachtig openbaar vervoer.

8- Wanneer heb je ooit schrik gehad?

K: Door gebrek aan gewone taxi's waren we op een avond in Mui Ne (Vietnam) genoodzaakt een scooterdrivertaxi te nemen. Met 3 op kleine gammele brommer zonder helm die snoeihard reed. Dit nooit meer.
T: Tijdens een kitesessie bij zonsondergang werd ik in zee aangevallen door een beest... Scheur in short en bloedende schrammen op bil. Nog altijd een raadsel trouwens.

9- Wie was de opmerkelijkste persoon die je bent tegengekomen?

K: Collega Stefanie die we puur toevallig op een strand in Zuid-Bali tegenkwamen. Wat een toeval!


T: Oostenrijks koppel die we in Vietnam hadden leren kennen, kwamen we terug tegen tijdens een surfsessie in West-Australie. Moet lukken op een kustlijn van 2500 km.

10- Wat mis je het meest in Belgie?

K: Eigenlijk niet zo veel want de maanden vliegen hier zo voorbij. Misschien wel een gezellige avond of een goed feestje met vrienden.
T: Zeker niet het weer. Stoofvlees friet met andalouse zou me zeker smaken en wat snowboarden in de bergen zou me ook gelukkig kunnen maken.

Back South and Margaret River

Hallo koud Vlaanderen,

Na het warme noorden zijn we terug langzaam afgezakt naar Perth z'n 1200 km zuidelijker. Onderweg hielden we telkens halt aan kuststadjes om de kites op te blazen en de wateren onveilig te maken. Vaak zaten we alleen op het water. Soms op een drukke dag waren er toch wel 5 andere kiters op het water.


Tegen 25 januari waren we dan terug aan het huis gekomen in Perth waar ons Australie avontuur is begonnen. Er was een bbq gepland ter gelegenheid van Australia day (nationale feesdag) wat anders in dit bbq-gekke land. Een gelegenheid om wat bij te praten met andere mensen. De dag erna was dan ozzieday met allerlei festiviteiten.

Op een strand bij Perth meerbepaald Scarborough beach zijn we oude bekenden tegengekomen van in Exmouth en het was dan ook een gezellig weerzien. Na duizenden kilometers te rijden was het tijd om de olie te vervangen. Aangezien de garagisten goed hun brood verdienen hier besloten we om dit maar zelf te doen. Niet moeilijk als je enkele hints krijgt van anderen en Tom was dan 1 avond de mechanieker van dienst.

Nu touren we rond in het meest zuidelijke deel van West-Australie, Margaret River, bekend als 1 van de betere wijnstreken ter wereld... Het is hier alleszins drukker met meer toeristen en de afstanden doen zelfs Europees aan. Geen honderden kilometers rijden maar 10 tot 20. Wel eens wat anders. We maakten hier de restanten van een cycloon op zee mee. Metershoge golven die op de stranden inbeukten waren een waar spektakel om naar te kijken.


Kiten is soms wat moeilijker omdat het echt hoge golven zijn en extreme condities. Vandaag golven tussen de 4 en 6 meter. Is spectaculair om te zien maar nog niet echt spek voor onze bek. Na wat gerij en wat tips hebben we een rivier gevonden die je kan volgen die dan uitmond in de zee. Onze metgezellen van de dag waren nieuwsgierige dolfijnen die ons volgden.

Nu verkennen we de streek wat verder en zetten dan langzaam aan koers naar Sydney. De weken beginnen te korten en de te rijden afstanden blijven groot.

Groetjes aan de lezers,
Tom en Katrien

Foto's West-Australie deel I

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.492326513701.266256.526268701&l=8288e8a9b6

Kalbarri-Shark Bay-Ningaloo reef

Hay,

Na een kort intermezzo bij de garagist hebben we onze reis verder gezet. Uit voorzorg hebben we de radiator vervangen van de van aangezien de temperaturen van de motor toch wel aardig begonnen op te lopen. Met de nieuwe radiator loopt alles weer gesmeerd. Dit alles was trouwens op minder dan een halve dag geregeld.


Shark Bay was een zeer leuke ervaring. 's Morgens was er een soort toeristische dolfijnenvoeding.... Allemaal maar zus en zo maar toen we in de namiddag op een strand lagen af te koelen kwamen er plots 3 tot 5 dolfijnen in onze baai meezwemmen. Deze zijn hier zeker een halfuur tot een uur blijven hangen. Alhoewel het hier hoogseizoen is geeft het hier meer de indruk een verlaten spookgehucht te zijn. De baai telt ongeveer 1400 km kustlijn en is nog ongerept en uitgestrekt. Er is eigenlijk maar 1 weg die je kan nemen als je niet over een 4x4 beschikt.


Nu zitten we op het meest noordelijk deel van onze reis in West-Australia. Exmouth doet wat denken aan de Caraiben. Het zeewater heeft dezelfde prachtig blauwe kleur. Het water is hier minstens 28 graden en het is hier een waar snorkelparadijs. De temperaturen voelen ook wel tropisch aan 40 graden overdag en 28 graden 's nachts. Katrien vertrok op dagexcursie naar het Ningaloo reef waar ze 2 duiken en een snorkelsessie had. Gezien de visfobie van Tom bleef hij maar veilig aan wal. Ook zijn we 's nachts met franse vrienden naar een strand geweest waar reuzeschildpadden hun nesten kwamen maken. Dankzij hun kennis hebben we een 8-tal schildpadden kunnen spotten. Onderweg naar het strand kwamen we 100-den kangeroes tegen die als je net voorbijrijdt graag even voor je wielen willen lopen... 2 noodstops hebben we moeten doen anders...

Eerstdaag vatten we dan onze terugreis aan en gaan op weg terug naar de koelere zuidelijke regionen waar de temperaturen dragelijker zijn en de zon niet meer zo hard brandt.

Groetjes,
Tom en Katrien

West-Australie

Haai iedereen,

Ho' u going zouden ze hier zeggen. Eerst en vooral onze beste wensen voor het nieuwe jaar. Het was eens wat anders nieuwjaar vieren in een atmosfeer van 30 graden en meer. Zeker voor herhaling vatbaar! We hebben al schrik voor de donkere herfstmaanden volgend jaar in het kille en natte Belgie. Leve de zon, zee en eindeloze verlaten stranden hier.

Het leven in de 'van' bevalt ons zeer goed. Soms is het wat zoeken naar een slaapplaats maar dit lukt ons wonderwel. We krijgen tips van mensen en geven er ook. Op de mooiste plaatsen is het eigenlijk verboden om te kamperen omwille van de faciliteiten die je daar hebt. Gratis douches, water, wc's en barbecues op gasvuur dus waarom zou je nog een camping opzoeken? Het grootste probleem is dat hier meestal 's morgens vroeg een Ranger langskomt (soort politieman) die je altijd eerst een warning geeft vooraleer de boete komt. Grappig genoeg zijn deze mensen altijd zeer vriendelijk en niet te vergelijken met de meeste Belgische agenten.


De wind is ons hier zeer goedgezind en kunnen hier ongelooflijk veel surfen. Tussendoor bezoeken we dan al eens een nationaal park. Het grootste probleem voor ons zijn de afstanden. 500 km rijden om naar de dokter te gaan vinden ze hier niet ver... We hebben hier toch een ander gedacht over. Ons plan is om nu naar Shark Bay te gaan en verder door naar het Ningaloo reef. Zowat 800 km noordelijker om dan de terugweg naar Perth en de meer zuidelijke regionen in te zetten. Aangezien de temperaturen aan het oplopen zijn moeten we er toch enige spoed achter zetten.

Beste groetjes Tom en Katrien

Prettige feestdagen

Via deze weg willen we al onze trouwe lezers van de blog hele gezellige en sfeervolle kerstdagen toewensen!
Wij moeten ons dit jaar proberen af te koelen in het zeewater, terwijl jullie zich goed moeten verwarmen. Geniet van de witte kerst, wij genieten van een hete kerst.
Vele groetjes uit Western Australia

Laatste foto's Vietnam

http://www.facebook.com/album.php?aid=255911&id=526268701&l=e20fd5a636