Los Angeles - San Francisco - Los Angeles

Goodday Vlaanderen,

Na Fiji vlogen we terug in de tijd. We sliepen 2 maal op dezelfde dag. Voor de reis had Tom de meeste plaatsen gecheckt op temperatuur, alleen California waren we vergeten. Het was een koude douche bij aankomst. Het voelde aan alsof we in de winter terechtkwamen en bij het buitenrijden van LA werd er ons gewaarschuwd dat er voor sommige wegen kettingen nodig waren... Voor Tom die enkel shorten in de rugzak had zitten was het even verschieten. Voor de eerste maal was het warmer in Belgie dan bij ons op de reis.

Ondanks de koude hielden we ons aan het schema. Met de gehuurde van vertrokken we langs de Pacific Coastal Highway naar San Francisco. Californie deed ons aan Australie denken qua structuur, alleen leek het ons allemaal wat vergane glorie. Een beetje zoals onze kuststeden in Belgie. Willen maar niet echt meekunnen bij gebrek aan geld. Veel daklozen hier. Raar als je door Malibu rijdt en weet dat je hier voor een huis tot 30.000 euro per maand als huur kan betalen, dat er buiten mensen in hun auto slapen met niets. Grote contrasten alleszins.

Op aanraden van velen hebben we het centrum van Los Angeles overgeslagen. De weg naar San Fran(scisco) was zoals voorspeld vrij aardig. Alleen wou het weer de eerste dagen niet echt mee zitten. Aangezien het ijzig koud was om te surfen en het strand te bezoeken, hebben we ons als echte toeristen gedragen. We bezochten de Alcatraz gevangenis in SanFran, en andere toeristische trekplijsters.

Deze keer hadden we wel geluk om in het juiste seizoen te zitten om de walvissen te zien. Op onze walvistocht met catamaran zagen we dan ook walvissen die van Mexico onderweg waren naar de Noordelijke zeeen en oceaan.

We brachten een bezoek aan vrienden die we in Bali waren tegengekomen tijdens hun reis. Deze wilden eigenlijk in Bali gaan wonen maar waren zo ontgoocheld in het eiland Bali dat ze besloten hadden om terug in Amerika te gaan wonen. Ze woonden in de heuvels op 10 km van wicked kuststadje Santa Cruz. Een apart sfeertje hier, maar spijtig genoeg te weinig tijd om te blijven hangen.
Last but bot least bezochten we de Universal Studios in Hollywood. Schrikken aan de kassa bij het zien van de kostprijs van het toegangsticket, maar we hebben toch een bezoek gebracht. Hier stelden we vast dat het misschien al meer dan 5 jaar geleden was dat we nog naar de cinema waren geweest. Maar het was toch een technisch hoogstandje allemaal.

De tijd was kort in California maar dat wisten we op voorhand. Misschien niet het perfecte seizoen maar we denken dat het allemaal veel te druk voor ons zou zijn in het hoogseizoen.

Na de landing in Costa Rica zitten we nu na enkele busritten in Panama. Verslag volgt in een andere aflevering.

Foto's Fiji

http://www.facebook.com/album.php?aid=290675&id=526268701&l=f75d8de1cd

Fiji was awesome

Na onze vrij hectische exit in Sydney waren we zeer nieuwsgierig naar de Fiji-eilanden, zeker na al het positieve dat we er al over hoorden. Onze verwachtingen werden meer dan overtroffen. We moeten eigenlijk bekennen dat we nog nooit z'n vriendelijke mensen zijn tegengekomen. Een voor een zijn de fijianen prachtige mensen met een heel warm hart. Zelfs de douaniers lachen je toe en smeken je bij je vertrek om zeker terug te komen.

We landden op het hoofdeiland Vitu Levu en vertrokken 's anderendaags op vijfdaagse trip naar 2 verschillende eilanden (Waya Lailai en Naviti). De eilanden zijn allemaal prachtig en paradijselijk. Sommigen zijn kleiner dan een voetbalveld, soms omzoomd met parelwit zand, anderen bergachtig met zeer rotsformaties, restanten van vroegere vulkaanerupties.

Er gewoon tussendoor varen was een streling voor onze ogen en er een paar dagen en nachten op doorbrengen was voor ons echt genieten. Het voelde aan als een vakantie in onze reis ;-) (sorry voor al de harde werkers daar thuis) en zeker een van de hoogtepunten tot nu toe.

Maar het was allemaal iets te mooi om waar te zijn en aan onze Fiji-droom kwam (gelukkig maar tijdelijk) een abrupt einde toen Tom tijdens een spelletje beachvolley zijn schouder uit de kom sloeg. Op zich niets ernstig, maar de keerzijde van de medaille als je op zo'n mooie verlaten eilandjes midden in de oceaan zit, is dat het soms lang kan duren vooralleer je in het ziekenhuis belandt. Het kostte ons een bootrit, een helicoptervlucht en in totaal 20 uur (!) eer dat alles weer op z'n plaats zat.

We brachten een nacht door (voor Tom eentje om snel te vergeten) in een soort medisch centrum in een afgelegen dorpje. Maar iets wat we zeker nooit zullen vergeten, is hoe behulpzaam en bezorgd iedereen in dat dorpje was. Ze gaven ons lekker eten, drinken en een slaapplaats. Tom kreeg zelfs een massage rond z'n schouder. Toen we dan 's morgens met de helicopter vertrokken, stond heel het dorp ons uit te wuiven, echt pakkend.

Om dit alles 'door te spoelen' boekten we toch nog een dag en nacht op een eiland en genoten we er nog meer dan voordien.


Fiji zal voorgoed in ons geheugen blijven, zeker door de paradijselijke eilanden, maar nog meer door de vriendelijkste mensen ooit!

Ondertussen cruisen we op de Pacific Coastal Highway in California, van L.A. naar San Fransisico en terug, maar daarover later meer.

The road Melbourne tot Sydney

Hallo iedereen,

Het is al even geleden, maar het einde in Australie is wat hectisch geweest. De van en enkele surfboards verkocht, postpakketten gemaakt om terug naar Belgie op te sturen en wat aan het vervolg van de reis gewerkt, om dan op een van onze laatste dagen onze laptop nog te laten stelen in Sydney. Eigenlijk een aangename stad maar druk en hectisch. Een eindpunt in onze reis.


Net voor Melbourne hebben we dan de zeer gekende Great Ocean Road met z'n 6 apostelen aangevat. Veel toeristen tegengekomen maar wel een zeer mooie route die ons aan vroegere reizen in Spaans Baskenland deden denken. Dezelfde taferelen en uitzichten met een woeste oceaan. Alleen spijtig dat het weer ons meer aan het gure, koude Belgie herinnerde. Maar geen nood, we trokken gewoon al onze warme kleren aan die we meehadden.

Melbourne was dan weer te druk naar onze normen, we bezochten St-Kilda, een van de stranden in Melbourne en besloten na 1 dag de route verder te zetten naar Phillip Island.

Op dit eiland dat verbonden is met een brug naar het vaste land komen elke avond honderden kleine pinguins terug naar hun nesten gewaggeld na een dagje vissen in de zee. Een mooi spektakel.

De road verder van Phillip Island naar Sydney valt niet zo veel spectaculairs meer te vertellen. Goede stranden om te surfen, maar qua natuur en omgeving allemaal wat minder dan het voorgaande wat we gezien hebben in Australie. Wel zijn er nog een aantal meren te bewonderen, die je beter met een zeilboot kan bezoeken.

We kunnen besluiten dat we echt wel van de natuur en de stilte van het westen en het zuiden van Australie hebben kunnen genieten. Vanaf de momenten dat het meer bewoond wordt, verdwijnt toch een deel van de charme van Australie voor ons.

Een merkwaardig randfeit dat je hier meemaakt zijn de Grey Nomads genaamd. Dit zijn gepensioneerde Aussies die hun huis verkopen en een gigantische caravan kopen. Sommigen kopen gewoon een hele bus. Hiermee reizen ze dan heel Australie rond en hebben geen vaste woonplaats meer. Een beetje zoals ons, alleen doen zij er vaak jaren over om de tour te maken.

Als afsluiter enkele 'wist je datjes':
... we op 3.5 maand ongeveer 16000 km reden
... we 2500 euro opreden aan benzine die gemiddeld ongeveer 1 euro/liter kost
... de Australiers de benzine momenteel enorm duur vinden
... we nooit verder dan 200 km van de oceaan zijn verwijderd geweest
... we 146 km aan 1 stuk niet aan ons stuur hebben gedraaid
... ze hier boerderijen hebben groter dan Belgie
... de smaak van een campervan te pakken hebben en in Californie ook eentje zullen huren
... we eerst 5 dagen naar Fiji gaan om Robinson te spelen.

Pictures WA, South Australia and Victoria

http://www.facebook.com/album.php?aid=282166&id=526268701&l=ef3b487db5

Crossing the Nullarbor...

Hallo,

Na Margaret River hebben we onze koers oostwaarts op weg naar Sydney ingezet. De zuidkust van West-Australie is van een ongekende schoonheid. Azuurblauwe zee en parelwitte stranden, alleen bij aanwezigheid van wat wind voelt het al snel koel aan. De watertemperatuur bedroeg hier ongeveer 20 graden zowat 3 graden warmer dan normaal, toe te schrijven aan het El Nino effect. Maar bij winden die afkomstig zijn van de zuidpool lijkt het precies of de temperatuur 10 graden minder is. Deze streek is zeker een topper voor mensen die maar voor 2 tot 3 weken naar Australie willen en geen zin hebben om dagelijks 500 km te rijden.


Om eens iets anders op te snuiven dan altijd maar de oceaan deden we in het binnenland een 'tree top walk'. Op stellingen wandel je op ruim 40 meter hoogte tussen de toppen van de bomen. Zeker geen plaats voor mensen met hoogtevrees.

Wegens 'tijdsgebrek' hebben we niet al te lang hier kunnen profiteren, want er wachtte ons een nieuwe beproeving... De Nullarbor (semi-woestijn) genaamd met een gemiddelde temperatuur van 40 graden. Een 2200 km lange weg van Esperance tot Adelaide met omzeggens niets te zien onderweg of je hebt een 4x4 nodig om deze regio te verkennen. Winkels zijn vrijwel onbestaand, honderden kilometers zonder gsm-ontvangst, garages, internet, bezienswaardigheden... Dus je kan hier maar beter voorzien om geen panne met de wagen te hebben. Ziekenhuizen zijn hier onbestaand en de snelweg werd soms gebruikt als vliegveld. Dus uitkijken tijdens het rijden dat er geen vliegtuig zijn landing wou inzetten. Dit is een van de gebieden van de Flying Doctors.


Op een bepaald ogenblik leek er genoeg wind te staan om te kiten, maar met dit alles in het achterhoofd en zo alleen op het strand hebben we de kites maar mooi in de zak gelaten. Leek ons veiliger.
Benzineprijzen zijn hier hoog en water is zeer schaars. Na 3 volledige dagen rijden, waren we gelukkig toen we eindelijk terug in de bewoonde wereld toekwamen.

Adelaide druk en mediteraan warm. Tijdens onze drivetrip moesten we de klok in totaal met 2h30 doordraaien, wat ons nu zelfs met een kleine jetlag opzadelde. Alles is hier drukker en meer bewoond dan aan de Westkust. Kortom een nieuw deel van Australie.
Nu zakken we af naar Melbourne met onderweg een van de mooiste routes ter wereld, the great ocean road.

Foto's West-Australie deel II

Veel kijkplezier ermee.

http://www.facebook.com/album.php?aid=277397&id=526268701&l=86449447a7