Belize

Na al die busreizen in Centraal Amerika, de bus is hier het transportmiddel bij uitstek, gingen we ons eens wat meer over het water laten transporteren. Iets duurder voor de portemonnee maar veel mooier.

Met de boot gingen we van Guatemala naar Belize. 45 minuten op de boot maar een wereld van verschil. Gedaan met het spaans, nu we konden gelukkig terug wat engels spreken. Tom heeft meer dan genoeg van het spaans en gedraagt zich graag als een echte gringo (de bijnaam van Amerikanen in Centraal en Zuid Amerika)… Liever wat engels dan te veel spaans… haha. Katrien daarentegen stelt maar al te graag spaanse vraagjes, liever een teveel dan te weinig.
In Belize, een land zo groot als Wales, wonen slechts 300.000 mensen wat een groot verschil is met de meeste goedbevolkte landen in Centraal Amerika. Je hebt er Belize vasteland en dan een groot netwerk van eilanden in de zee, the Cayes, die allemaal rond het 2de grootste koraalrif ter wereld liggen (na het Great Barrier reef in Oost-Australie, waar we spijtig genoeg niet geraakt zijn)

Belize is met stip de mooiste bestemming die we aandeden in Centraal Amerika en absoluut bij de toppertjes van onze reis. Eerst en vooral logeerden we op Caye Caulker, een eiland op 45 minuten varen van het vasteland. Voor ons een zeer leuke bestemming, misschien echt wel een ideetje voor mensen die niet weten waar naartoe te gaan op vakantie. Hier organizeerden we een duiktrip naar de blue hole.
De blue hole is een atractie voor duikers van over de wereld. Een diepblauw gat (was zoveel jaren geleden een grot, maar is nu gevuld met water) met stalagtieten en-mieten en met vele grote vissen en haaien. Grote paniek voor Tom die meewas om te snorkelen bij het aanschouwen van dit alles. Er zwommen een 5 tal grote reefsharks (3 meter) en hoewel iedereen maar beweert dat deze geen mensen aanvallen weet Tom wel beter. Dat fabeltje kunnen ze hem niet meer wijsmaken. Nadien hadden we lunch op een eiland, allemaal zoals in een tropisch sprookje en later die dag doken en snorkelden we nog op 2 andere spots.

Als afsluiter van Belize organiseerden we een zeiltrip terug naar het zuiden van het land om terug koers naar Nicaragua te zetten. 3 dagen zeilen en 2 nachten slapen in tentjes op eilanden die we op onze weg tegenkwamen. Het zeilen werd af en toe onderbroken voor een snorkel of zwempauze of voor het binnenhalen van de vissen aan de haak.
Hoewel we maar 1 week in Belize vertoefden was het zeker 1 van de hoogtepunten van onze reis.

Op onze terugreis naar Nicaragua stopten we ook nog een dag in Honduras. Daar zag Katrien een oude schoolkameraad terug. Oscar kwam 15 jaar geleden een jaar als uitwisselingsstudent naar Belgie. We werden er superhartelijk ontvangen, proefden al de lokale bieren en kregen een heerlijk bed ter beschikking. Het was eigenlijk grappig om te zien hoe weinig we veranderd waren na al die tijd. Ongeloofelijk om mekaar na 15 jaar terug te zien!
Nu zitten we als afsluiter terug in San Juan del Sur waar we dagelijks enkele surfsessies meepikken en stilletjes aan de dagen die ons resten zien smelten als sneeuw voor de zon...

Foto's Guatemala

Ondertussen zijn we na Guatemala en Belize terug aangekomen in het surf- en badstadje San Juan del Sur in Nicaragua. Onze laatste 2 weken zijn aangebroken (AAAAAHHHH!!!!!!) maar we proberen er kalm onder te blijven... en genieten zeker nog eventjes verder. De foto's van Belize zullen jullie in de loop van volgende week te zien krijgen. Zolang we nog op het zuiderse ritme kunnen leven, gaan we daar zeker nog van profiteren ;-)

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150210695498702.322094.526268701&l=87e2b8f321

Guatemala

Het reistraject: vrijdagochtend stonden we op om 5h30 in een caraibisch dorpje in Nicaragua om de boot te nemen naar het vasteland. Aangezien we in de Caraiben zaten vertrok de boot uiteindelijk tegen 11 uur ‘s morgens. Ole. Dezelfde middag moesten we nog overstappen op een andere boot, namen we het vliegtuig, taxi, busrit van 17 uur, nog een taxi en kwamen dan uiteindelijk zaterdagavond (zo’n 40 uur later en 3 grensovergangen verder) in Antigua , Guatemala aan.
We hadden dus wel wat rust verdiend en besloten 3 nachten in Antigua te blijven. De stad is Unesco erfgoed en bijgevolg zeer authentiek. De stad bestaat uit kasseistraten, gekleurde huisjes in koloniale stijl, veel pleintjes, kerken en dit alles wordt omgeven door 3 grote vulkanen. Het deed ons aan Brugge denken, maar dan wel in centro-amerikaanse stijl.

Het is er vrij toeristisch en zo ook gezellig druk, zeker in het weekend. Het enige minpunt was dat het ‘s avonds best wel afkoelde tot 16 graden. Als je de locals en andere toeristen in lange jeans, schoenen en jas ziet rondlopen, vielen wij in teenslippers en blote benen wel wat uit de toon.

Daarna trokken we naar de highlands van Guatemala meer bepaald Lago de Atitlan. Een groot meer in de bergen eveneens omgeven door 3 (andere) vulkanen en vele kleine dorpjes. Het deed ons wat aan de alpen in de zomer denken, maar door de aanwezigheid van de Mayacultuur heb je wel het gevoel in een ander werelddeel te zijn. In de dorpjes dragen haast alle vrouwen en meisjes nog steeds de traditionele kledij, soms de mannen ook maar toch gevoelig minder.
Op elke straathoek worden er verse maistortillas gemaakt, een verplicht en heilig bestanddeel van elke maaltijd volgens hun religie. De Mayas zijn zeer gelovig, proberen zoveel mogelijk de tradities te behouden, zijn harde werkers (mais, koffie, vis en toerisme) zijn vrij rustig, verschrikkelijk klein en heel vriendelijk.

We deden een koffieplantagetour, gingen baden in warm vulkanisch water, bezochten met een boot een ander bergdorpje en kochten wat souveniers op de markt.

Tijd om terug naar de caraibische kust door te steken met een busrit van meer dan 12 uur. Onderweg stopten we bij de Mayaruines van Quirigua. Het zijn zeker niet de grootste of bekendste, maar wel met mooie gegraveerde tekeningen en wederom Unesco erfgoed. Voor Tom was dit een verplicht nummertje en voor Katrien genieten, ook als was het die dag zinderend heet.
Na een adembenemende bootrit op de Rio Dulce, een overnachting in het Garifunastadje Livingston en nog 2 bootritten in de caraibische wateren kwamen we aan in Belize. Maar later hierover meer na onze zeiltrip die morgen gaat beginnen en 3 dagen zal duren.

Groetjes

Foto's Caraiben

Ondanks dat onze camera het heeft begeven en we een miskoop van jewelste hebben gedaan in Nicaragua kunnen we toch nog enkele foto's tonen. Gelukkig vonden we in Guatemala betere toestellen en hebben ons dan maar een 2de nieuw gekocht :)

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150196060603702.317470.526268701&l=95d02cdc7b

Nicaragua: Caribbean coast

Hi everybody,

Vanuit de hoofdstad Managua namen we een klein vliegtuigje richting de Corn Islands midden in de caraibische zee. De 1,5 uur durende vlucht was al een belevenis op zich. In zo’n toestel voor een 40tal personen voel je echt elke beweging en word je letterlijk heen en weer geschud.

Eerst brachten we 2 dagen door op Big Corn Island met zo’n 7000 inwoners. Het zuiden heeft mooie paradijselijke stranden, maar in de “hoofdstraat” van het eiland ter hoogte van de haven lopen wel wat vreemde figuren rond die je ‘s avonds een ongemakkelijk gevoel kunnen geven. .. (dronken bushmannen met grote machetes!) De meeste inwoners daarentegen zijn zeer vriendelijk en vertellen je graag wat meer over hun leven op het eiland.

Op die eilanden zou je haast vergeten dat je in Nicaragua bent, want het merendeel spreekt er van dat sappig caraibisch Engels. Vroeger leefden de eilandbewoners van de visvangst en fruitplantages, maar na de doortocht van een verwoestende vulkaan in 1988 werden de meeste fruitbomen vernietigd waardoor er nu voornamelijk van de visvangst wordt geleefd.

Op Little Corn Island is het leven nog vrediger en echt laidback. Verplaatsen op het eiland gebeurt er enkel te voet op smalle wandelpaden. Hier wonen een 1000tal mensen, er is een schooltje, een kerk, een paar kruidenierswinkeltjes en zelfs een baseballstadium waar elk weekend veel beweging is. Hier leven vrij veel mensen van het toerisme door het aanbieden van logie, restaurantjes, barretjes, verkopen van coconutbroodjes, chickenpies, paties (gevulde deegkoekjes) of het organiseren van snorkeltochten en het maken van traditionele visgerechten rond een vuur op het strand.

Eigenlijk vliegen de dagen hier voorbij zonder al te veel activiteit. Katrien deed er wel wat duiken en zag er veel moois onder water. Samen ondernamen we een snorkeltocht waar Tom zijn eerste en hopelijk ook laatste (ongevaarlijke) haai in de ogen moest kijken.

Na de eilanden bezochten we ook enkele zeer afgelegen dorpjes op het vaste land van de caraiben. De dorpjes liggen langst rivieren, lagunes en meren. Het is dan ook vaak uren op de boot of pangas (zo noemen ze die boten hier) zitten en soms nog meerdere uren wachten eer de boten komen en al dan niet uitvaren… Het wachten wordt dan wel beloond met prachtige vaarroutes tussen mangroves met dichte begroeiing en langs scheepswraken, wat ons wel wat het ‘Indiana Jones-gevoel’ gaf. In die dorpjes leven verschillende ethnische groepen zoals Creolen, Miskitos en Garifunas. Ze zijn de weinige toeristen die daar komen steeds enorm dankbaar om de interesse in hun gemeenschap. Een man die naar zijn dorp wilde terugkeren, gaf zijn plaats op de boot aan ons omdat hij het een eer vond dat we zijn dorp wilden bezoeken. Het was een unieke ervaring om daar in die afgelegen gebieden een paar nachten door te brengen, maar voor Tom was het toch net iets te rustig en toch erg ver van de beschaafde wereld.

Daarom zijn we nu onderweg naar wat meer actie in Guatemala. Zelfs met 10 maanden tijd geraken we nu naar het einde wat in tijdsnood, waardoor we waarschijnlijk slechts een 8tal dagen in Guatemala en en 8tal dagen in Belize zullen vertoeven. Eigenlijk hebben we meer tijd nodig, haha, maar het is toch genoeg om een glimp van de landen op te vangen. Daarna keren we terug naar San Juan del Sur in Nicaragua om onze reis af te sluiten met 2 weken surf, surf en nog eens surf, zei Tom!

Foto´s Nicaragua

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150183719803702.314086.526268701&l=969a6ddb00

Nicaragua

Hallo,

Na een in totaal 3 daagse busrit vanaf Panama City tot Nicaragua waren we aangekomen in San Juan Del Sur. Een nieuw hoofdstuk, nieuw land en Semana Santa. Semana Santa is de week voor Pasen en is in Latijns Amerika de belangrijkste week van het jaar. Met niets te vergelijken in Europa. Ik geloof dat bijna iedereen deze week op vakantie vertrekt met een ongeziene drukte tot gevolg. Overladen bussen, supperdrukke grensovergangen, volgeboekte hotels en dergelijke… In San Juan sliepen de mensen bij gebrek aan beschikbare logies op straat, strand, wagens of sliepen gewoon niet…

Na een knotsgekke vierdaagse met veel lawaai keerde de rust gelukkig terug in het anders o zo rustige San Juan. Dit stadje is een uitvalsbasis naar de vele surfstranden in de buurt. Aangezien de wegen hier nog te wensen over laten heb je hier echt wel een 4x4 nodig om naar de omliggende stranden gebracht te worden. Meestal vertrekken we in de voormiddag naar de playa om dan tegen zonsondergang na een vermoeiende surfdag terug te keren.

Nicaragua is echt wel een beetje terug in de tijd. Koken in vele restaurantjes gebeurt nog op hout… In de supermarkten is het niet zo eenvoudig om dagelijkse produkten te vinden. Vloeibare zeep kennen ze hier nog niet en gewoon lenzenprodukt aanschaffen is een ware marteling. Maar niet geklaagd we trekken onze plan wel. 50 % van de mensen leeft onder de armoedegrens maar desondanks zijn velen enorm vriendelijk voor ons en bevalt de sfeer ons hier zeer goed.
Hoewel het leven ons in San Juan aardig beviel besloten we na een dikke 2 weken om te vertrekken en koers te zetten naar Isla de Ometepe. Een eilandengroep met 2 vulkanen in het lago de Nicaragua. (een gigantisch meer in Nicaragua) Spijtig genoeg was het weer ons niet al te gunstig gezind en besloten we geen hiking naar de top van een vulkaan te doen. In de plaats genoten we van ons rustig guesthouse aan de voet van een van de vulkanen en kajakten dan maar op het meer.

Nu zijn we klaar om morgen met het vliegtuig naar de Corn Islands in het Caraibisch deel van Nicaragua te vliegen. Normaal gezien gingen we deze weg over land doen maar aangezien we stilletjes aan in tijdsnood aan het geraken zijn betalen we de extra dollars en sparen hiermee een 6 daagse reis over land uit. Tijd die we nog zullen kunnen gebruiken.

Groetjes,
Tom en Katrien