Wij moeten ons dit jaar proberen af te koelen in het zeewater, terwijl jullie zich goed moeten verwarmen. Geniet van de witte kerst, wij genieten van een hete kerst.
Vele groetjes uit Western Australia
donderdag 23 december 2010
Prettige feestdagen
Via deze weg willen we al onze trouwe lezers van de blog hele gezellige en sfeervolle kerstdagen toewensen!
Wij moeten ons dit jaar proberen af te koelen in het zeewater, terwijl jullie zich goed moeten verwarmen. Geniet van de witte kerst, wij genieten van een hete kerst.
Vele groetjes uit Western Australia
Wij moeten ons dit jaar proberen af te koelen in het zeewater, terwijl jullie zich goed moeten verwarmen. Geniet van de witte kerst, wij genieten van een hete kerst.
Vele groetjes uit Western Australia
dinsdag 14 december 2010
zondag 5 december 2010
van Azie naar Oceanie
Hi mates!
We zitten ondertussen al meer dan een week down under in Perth, maar eerst nog een klein update van onze laatste weken Vietnam.
We verbleven dus een maand in Mui Ne, waar de wind uiteindelijk toch af en toe is beginnen blazen. We hebben ongeveer een 15-tal winderige dagen gehad, maar het probleem was dat de wind soms maar enkele uurtjes per dag blies, en dan ook nog heel vlagerig. Daar was Katrien dus niet zo gelukkig mee, maar gelukkig konden de talrijke strandbarretjes haar wel gelukkig maken.
We hebben tijdens die maand in Mui Ne echt een superleuke tijd beleefd. Doordat we wat langer op eenzelfde plaats bleven, voelden we ons daar echt thuis. We verbleven in een hele gezellige en mooie guesthouse, we werden daar mede door onze huisgenoten direct opgenomen in de kitescene, en leerden dus heel veel leuke mensen kennen.
Tijdens ons vertrek was het dus vooral aan iedereen vaarwel zeggen, maar erg lang stonden we er niet bij stil, want we hadden nog een 2-daagse trip naar de Mekong Delta (in het zuiden van het land) tegoed. Door het vele water daar, gebeurt alles er op en met bootjes in allerlei maten en vormen. Naarmate je meer naar het zuiden gaat, worden de mensen er ook vriendelijker en konden we weer genieten van lachende gezichten en zwaaiende en 'hello-roepende' kindjes. We vaarden er tussen enkele floating markets, bezochten rijst-en noedelfabrieken en konden coconutsnoepjes proeven, hmm.
Daarna terug naar de grootstad Saigon, waar we de laatste dagen voor ons vertrek uit Azie, nog wat shopping op 't programma hadden staan. Onze portemonee wat platter, onze rugzakken wat voller en vooral Katrien nog gelukkiger.
Nu logeren we in een gezellig 'neighbours-achtig' huis in Perth waar een vriend van ons uit Brussel al 7 maanden zit. De dagen dat hij niet werkt, rijdt hij ons overal naartoe. De andere dagen gebruiken we hier het openbaar vervoer, wat voor ons tot nog toe het beste is dat we al ooit gezien hebben! Je geraakt hier echt overal en moet haast nooit wachten. Dit is allemaal een beetje ter afwachting dat we ons eigen vervoer gevonden hebben. Tussen het kiten op windrijke dagen (tot nu toe allemaal), zijn we op zoek naar een camionetje of van om de komende 3 maanden de kust mee af te reizen.
Doordat de kitecondities hier super zijn, is de zoektocht dus wat later op gang gekomen, maar nu zijn we er wel mee bezig. In volgend bericht zeker meer nieuws over onze nieuwe reisgenoot.
Wat ons in Perth echt opvalt is hoe netjes, gestructureerd en proper alles hier is! Natuurlijk is het contrast met Azie zo groot, waardoor het voor ons misschien meer opvalt. De mensen zijn hier ook buitengewoon behulpzaam, maar soms ook buitengewoon eigenaardig... Vooral qua kledingsstijl, kapsels, make-up, tatoos,.. Ik denk dat hier geldt: hoe fouter, hoe beter.
Anyway, we blijven volop genieten van ons avontuur en houden je op de hoogte.
Cheers mates!
We zitten ondertussen al meer dan een week down under in Perth, maar eerst nog een klein update van onze laatste weken Vietnam.
We verbleven dus een maand in Mui Ne, waar de wind uiteindelijk toch af en toe is beginnen blazen. We hebben ongeveer een 15-tal winderige dagen gehad, maar het probleem was dat de wind soms maar enkele uurtjes per dag blies, en dan ook nog heel vlagerig. Daar was Katrien dus niet zo gelukkig mee, maar gelukkig konden de talrijke strandbarretjes haar wel gelukkig maken.
We hebben tijdens die maand in Mui Ne echt een superleuke tijd beleefd. Doordat we wat langer op eenzelfde plaats bleven, voelden we ons daar echt thuis. We verbleven in een hele gezellige en mooie guesthouse, we werden daar mede door onze huisgenoten direct opgenomen in de kitescene, en leerden dus heel veel leuke mensen kennen.
Tijdens ons vertrek was het dus vooral aan iedereen vaarwel zeggen, maar erg lang stonden we er niet bij stil, want we hadden nog een 2-daagse trip naar de Mekong Delta (in het zuiden van het land) tegoed. Door het vele water daar, gebeurt alles er op en met bootjes in allerlei maten en vormen. Naarmate je meer naar het zuiden gaat, worden de mensen er ook vriendelijker en konden we weer genieten van lachende gezichten en zwaaiende en 'hello-roepende' kindjes. We vaarden er tussen enkele floating markets, bezochten rijst-en noedelfabrieken en konden coconutsnoepjes proeven, hmm.
Daarna terug naar de grootstad Saigon, waar we de laatste dagen voor ons vertrek uit Azie, nog wat shopping op 't programma hadden staan. Onze portemonee wat platter, onze rugzakken wat voller en vooral Katrien nog gelukkiger.
Nu logeren we in een gezellig 'neighbours-achtig' huis in Perth waar een vriend van ons uit Brussel al 7 maanden zit. De dagen dat hij niet werkt, rijdt hij ons overal naartoe. De andere dagen gebruiken we hier het openbaar vervoer, wat voor ons tot nog toe het beste is dat we al ooit gezien hebben! Je geraakt hier echt overal en moet haast nooit wachten. Dit is allemaal een beetje ter afwachting dat we ons eigen vervoer gevonden hebben. Tussen het kiten op windrijke dagen (tot nu toe allemaal), zijn we op zoek naar een camionetje of van om de komende 3 maanden de kust mee af te reizen.
Doordat de kitecondities hier super zijn, is de zoektocht dus wat later op gang gekomen, maar nu zijn we er wel mee bezig. In volgend bericht zeker meer nieuws over onze nieuwe reisgenoot.
Wat ons in Perth echt opvalt is hoe netjes, gestructureerd en proper alles hier is! Natuurlijk is het contrast met Azie zo groot, waardoor het voor ons misschien meer opvalt. De mensen zijn hier ook buitengewoon behulpzaam, maar soms ook buitengewoon eigenaardig... Vooral qua kledingsstijl, kapsels, make-up, tatoos,.. Ik denk dat hier geldt: hoe fouter, hoe beter.
Anyway, we blijven volop genieten van ons avontuur en houden je op de hoogte.
Cheers mates!
donderdag 11 november 2010
Vietnam and foto's
dag iedereen
Een kleine update. Na 2 dagen Saigon waren we zeer blij om naar de kust te kunnen vertrekken. Aziatische grootsteden zijn enorm druk en er hing hier een zware hitte wat maakt dat we niet veel zin hadden om de stad te bezoeken. We zijn naar de plaatselijke overdekte markt gegaan waar je werkelijk alles kon kopen. Wandelen was er echter niet zo eenvoudig aangezien je werd aangeklampt en vastgepakt om toch maar iets te kopen. Superdruk allemaal. Iedereen woont hier werkelijk op elkaar. De kleinste huisjes zijn 2 meter op 1 meter met 1 verdiep waar ze met 6 mensen in wonen. Crazy! Gelukkig zijn de mensen hier niet zo groot als in Europa.
Na een busrit van 5 uur om 200 km af te leggen zijn we dan in Mui Ne aangekomen. Een gezellig kuststadje in een prachtige baai. Er is hier eigenlijk maar 1 straat van z'n 10 km waar alles te doen is. Verder de berg op ligt er een verlaten autostrade. Grappig zicht. Je kan dan ook gerust even op de autostrade de benen strekken en je hebt zelfs ruimschoots de tijd om een foto te trekken.
Na enkele omzwervingen zijn we dan in Mui Ne hills terechtgekomen, een zeer aangenaam guesthouse waar 1 van de eigenaars een uitgeweken Belg blijkt te zijn die ons bij tijd en stond enkele finesses over Vietnam bijbrengt.
Verder hebben we hier geen last van overstromingen, vulkanen, typhoons en dergelijke alleen verschrikkelijk veel muggen.
Hoewel het windseizoen nog niet volledig op gang is gekomen hebben we gelukkig al wat dagen gekregen om te kunnen kiten, toch wel de hoofdreden van ons bezoek aan Vietnam.
Nu over en out en waarschijnlijk tot in Australie waar we eind deze maand naar toe vertrekken. Voor de liefhebbers onder jullie hebben we wat nieuwe foto's op het web geplaatst.
Ziehier de link
http://www.facebook.com/album.php?aid=246884&id=526268701&l=3cfa062578
Een kleine update. Na 2 dagen Saigon waren we zeer blij om naar de kust te kunnen vertrekken. Aziatische grootsteden zijn enorm druk en er hing hier een zware hitte wat maakt dat we niet veel zin hadden om de stad te bezoeken. We zijn naar de plaatselijke overdekte markt gegaan waar je werkelijk alles kon kopen. Wandelen was er echter niet zo eenvoudig aangezien je werd aangeklampt en vastgepakt om toch maar iets te kopen. Superdruk allemaal. Iedereen woont hier werkelijk op elkaar. De kleinste huisjes zijn 2 meter op 1 meter met 1 verdiep waar ze met 6 mensen in wonen. Crazy! Gelukkig zijn de mensen hier niet zo groot als in Europa.
Na een busrit van 5 uur om 200 km af te leggen zijn we dan in Mui Ne aangekomen. Een gezellig kuststadje in een prachtige baai. Er is hier eigenlijk maar 1 straat van z'n 10 km waar alles te doen is. Verder de berg op ligt er een verlaten autostrade. Grappig zicht. Je kan dan ook gerust even op de autostrade de benen strekken en je hebt zelfs ruimschoots de tijd om een foto te trekken.
Na enkele omzwervingen zijn we dan in Mui Ne hills terechtgekomen, een zeer aangenaam guesthouse waar 1 van de eigenaars een uitgeweken Belg blijkt te zijn die ons bij tijd en stond enkele finesses over Vietnam bijbrengt.
Verder hebben we hier geen last van overstromingen, vulkanen, typhoons en dergelijke alleen verschrikkelijk veel muggen.
Hoewel het windseizoen nog niet volledig op gang is gekomen hebben we gelukkig al wat dagen gekregen om te kunnen kiten, toch wel de hoofdreden van ons bezoek aan Vietnam.
Nu over en out en waarschijnlijk tot in Australie waar we eind deze maand naar toe vertrekken. Voor de liefhebbers onder jullie hebben we wat nieuwe foto's op het web geplaatst.
Ziehier de link
http://www.facebook.com/album.php?aid=246884&id=526268701&l=3cfa062578
zaterdag 30 oktober 2010
Bali II
Na wat selectiewerk hier de laatste foto's vanop Bali
http://www.facebook.com/album.php?aid=243603&id=526268701&l=ce054b2102
http://www.facebook.com/album.php?aid=243603&id=526268701&l=ce054b2102
woensdag 27 oktober 2010
Einde Indonesie Start Vietnam
Hallo,
Onze laatste dagen Indonesie zitten erop. Waar we eerst nog een laatste stopplaats in gedachten hadden voor ons uiteindelijk vertrek hebben we onze plannen wederom moeten aanpassen. Het stadje Canggu (waar we de laatste dagen zouden verblijven) was echt niet de moeite, je kon er enkel maar surfen en was zeer ongezellig voor de rest. Aangezien Katrien toch wel wat schrammen had opgelopen door enerzijds een rif van te dichtbij te bekijken tijdens het surfen en anderzijds een afbrekende rots haar tot een uitschuiver dwong over de rotsen was een korte break om de wonden te laten helen meer dan aangewezen.
We hebben dan onze laatste dagen in het uiterste zuiden doorgebracht waar je zeer commerciele plaatsen vindt afgewisseld met mooie stukjes natuur... We bezochten de Tanah Lot, de meest toeristische zeetempel van allen en was wel een leuke tripje.
In Indonesie hebben we gezien dat het soms zeer moeilijk is om een planning af te werken. Een plan verandert soms meerdere keren per dag afhankelijk van vele factoren die jezelf bijna niet in de hand hebt. Ons humeur verliezen we er helemaal niet meer bij.
We zijn nu veilig en wel aangekomen in Vietnam. De visumprocedure is hier toch wel strenger dan op andere toeristische bestemmingen. Wegens tijdsgebrek hadden we dit niet meer in Belgie kunnen regelen en moesten dit op arrival doen. Tom was vergeten dat we nog 50 dollar moesten betalen en had nog gelukkig geld wat dollars in de rugzak steken. Probleem was dat deze na de paspoortcontrole was en mochten uiteindelijk gelukkig onder begeleiding ons geld gaan halen. Zoniet moesten we terug naar Indonesie.
We zitten nu aan de kust in Mui Ne na 1 dag in Saigon gezeten te hebben, een kuststad op 4 uur rijden van Saigon, aan het wachten op de wind om te kunnen kitesurfen. Het eten is hier echt wel moeilijker voor Tom dan in Indonesie. Overal verwerken ze te pas en te onpas vis en schelpdieren in allerlij gerechten. Om smaakredenen zal er hier veel spaghetti, pizza en anders Westers eten besteld worden met de uitdrukkelijke vermelding van er geen vis in te steken en liefst ook geen vissaus te gebruiken die blijkbaar tot dagelijkse keuken behoort.
De communicatie verloopt hier ook moeilijker. De meeste mensen spreken zeer slecht engels of geen en voorlopig komt er bij ons ook nog geen woord vietnamees uit :). Ik weet trouwens niet echt juist hoe het hier met het regime zit maar we vragen ons af of hier spionnen en dergelijke zitten om na te pluizen wat we hier uitspoken. De paspoorten worden bij het hotel ook steeds gekopieerd en in 'bewaring' genomen. Praktijken waar ik toch enkele bedenkingen heb. Sommige websites zijn verder ook geblokkeerd.
Groetjes en tot later
Onze laatste dagen Indonesie zitten erop. Waar we eerst nog een laatste stopplaats in gedachten hadden voor ons uiteindelijk vertrek hebben we onze plannen wederom moeten aanpassen. Het stadje Canggu (waar we de laatste dagen zouden verblijven) was echt niet de moeite, je kon er enkel maar surfen en was zeer ongezellig voor de rest. Aangezien Katrien toch wel wat schrammen had opgelopen door enerzijds een rif van te dichtbij te bekijken tijdens het surfen en anderzijds een afbrekende rots haar tot een uitschuiver dwong over de rotsen was een korte break om de wonden te laten helen meer dan aangewezen.
We hebben dan onze laatste dagen in het uiterste zuiden doorgebracht waar je zeer commerciele plaatsen vindt afgewisseld met mooie stukjes natuur... We bezochten de Tanah Lot, de meest toeristische zeetempel van allen en was wel een leuke tripje.
In Indonesie hebben we gezien dat het soms zeer moeilijk is om een planning af te werken. Een plan verandert soms meerdere keren per dag afhankelijk van vele factoren die jezelf bijna niet in de hand hebt. Ons humeur verliezen we er helemaal niet meer bij.
We zijn nu veilig en wel aangekomen in Vietnam. De visumprocedure is hier toch wel strenger dan op andere toeristische bestemmingen. Wegens tijdsgebrek hadden we dit niet meer in Belgie kunnen regelen en moesten dit op arrival doen. Tom was vergeten dat we nog 50 dollar moesten betalen en had nog gelukkig geld wat dollars in de rugzak steken. Probleem was dat deze na de paspoortcontrole was en mochten uiteindelijk gelukkig onder begeleiding ons geld gaan halen. Zoniet moesten we terug naar Indonesie.
We zitten nu aan de kust in Mui Ne na 1 dag in Saigon gezeten te hebben, een kuststad op 4 uur rijden van Saigon, aan het wachten op de wind om te kunnen kitesurfen. Het eten is hier echt wel moeilijker voor Tom dan in Indonesie. Overal verwerken ze te pas en te onpas vis en schelpdieren in allerlij gerechten. Om smaakredenen zal er hier veel spaghetti, pizza en anders Westers eten besteld worden met de uitdrukkelijke vermelding van er geen vis in te steken en liefst ook geen vissaus te gebruiken die blijkbaar tot dagelijkse keuken behoort.
De communicatie verloopt hier ook moeilijker. De meeste mensen spreken zeer slecht engels of geen en voorlopig komt er bij ons ook nog geen woord vietnamees uit :). Ik weet trouwens niet echt juist hoe het hier met het regime zit maar we vragen ons af of hier spionnen en dergelijke zitten om na te pluizen wat we hier uitspoken. De paspoorten worden bij het hotel ook steeds gekopieerd en in 'bewaring' genomen. Praktijken waar ik toch enkele bedenkingen heb. Sommige websites zijn verder ook geblokkeerd.
Groetjes en tot later
maandag 18 oktober 2010
Laatste dagen Bali
Hallo,
De laatste 10 dagen van onze 6 weken Indonesie zijn aangebroken en we moesten nog een groot deel van Bali bezoeken. Om sneller te reizen huurden we dan een wagen. Dit heeft ons uitendelijk een hele dag gekost. Na lang te onderhandelen en verschillende verhuurders af te gaan vonden we uiteindelijk onze wagen voor omgerekend 8 euro per dag. In Europa een koopje hier een hele som voor velen als je weet dat het gemiddeld maandloon tussen de 80 en 100 euro per maand bedraagt. De benzine kost hier omgerekend 40 cent per liter... Pas vertrokken verzeilden we in een file 3 uur gereden over 2 km bij 30 graden. Ik verlangde naar de Brusselse buitenring...
We bezochten heel wat bezienswaardigheden op ons eigen ritme zonder gids wat het spannender en natuurlijker maakte.
Toppertje was Uluwatu, het meest zuidelijke punt van Bali met prachtige uitzichten. Golven leken hier kalm en wou hier dan een surfboardje huren... Gelukkig heb ik me maar bedacht want toegang was via een nare grot en de golven die eerst vrij klein leken waren gemakkelijk hoger dan 3 meter... De bodem op sommige plaatsen niet meer dan kniehoog... Ik moet nog 8 maanden meegaan dus hield het maar bij kijken. Hier een klein sfeerbeelde van Uluwatu.
Katrien deed nog maar eens een duik. Deze keer een schipswrak uit de 2de wereldoorlog en vond het zeer mooi. We bezochten hotsprings, watervallen, wederom een tempel (Genoeg tempels gezien op Bali!) en deden een dolfijnentocht. Zagen 100den dolfijnen bij dageraad. Vertrek was rond 5u30 s morgens.
Het dagelijkse leven lukt ons tegenwoordig aardig wel. We slagen er in van zeer leuke logies te vinden wat ons in het begin moeilijker lukte... De ervaring natuurlijk. Hier een sfeerbeeldje van het uitzicht van onze kamer in Medewi.
Verder leven we hier meer op het ritme van de natuur. Tegen 6 uur worden we wakker omwille van het licht en dan begint de dag. 6 uur ' s avonds is het reeds donker en donker kan je hier letterlijk nemen. Eten doen we telkens in kleine restaurantjes tegen onklopbare prijzen. Vanmiddag kostte ons hoofdmaaltijd ons 2 euro voor 2 personen drank inbegrepen. Het eten is duurder in de winkel dan op restaurant. De eeuwige glimlach van bijna alle mensen hier zijn zo kenmerkend en schitterend...
Wegens tijdsgebrek laten we Sumbawa schieten en zullen we maar 1 dag op Java doorbrengen. Spijtig maar Sumbawa is al een ideetje voor een volgende trip.
Groetjes aan iedereen.
De laatste 10 dagen van onze 6 weken Indonesie zijn aangebroken en we moesten nog een groot deel van Bali bezoeken. Om sneller te reizen huurden we dan een wagen. Dit heeft ons uitendelijk een hele dag gekost. Na lang te onderhandelen en verschillende verhuurders af te gaan vonden we uiteindelijk onze wagen voor omgerekend 8 euro per dag. In Europa een koopje hier een hele som voor velen als je weet dat het gemiddeld maandloon tussen de 80 en 100 euro per maand bedraagt. De benzine kost hier omgerekend 40 cent per liter... Pas vertrokken verzeilden we in een file 3 uur gereden over 2 km bij 30 graden. Ik verlangde naar de Brusselse buitenring...
We bezochten heel wat bezienswaardigheden op ons eigen ritme zonder gids wat het spannender en natuurlijker maakte.
Toppertje was Uluwatu, het meest zuidelijke punt van Bali met prachtige uitzichten. Golven leken hier kalm en wou hier dan een surfboardje huren... Gelukkig heb ik me maar bedacht want toegang was via een nare grot en de golven die eerst vrij klein leken waren gemakkelijk hoger dan 3 meter... De bodem op sommige plaatsen niet meer dan kniehoog... Ik moet nog 8 maanden meegaan dus hield het maar bij kijken. Hier een klein sfeerbeelde van Uluwatu.
Katrien deed nog maar eens een duik. Deze keer een schipswrak uit de 2de wereldoorlog en vond het zeer mooi. We bezochten hotsprings, watervallen, wederom een tempel (Genoeg tempels gezien op Bali!) en deden een dolfijnentocht. Zagen 100den dolfijnen bij dageraad. Vertrek was rond 5u30 s morgens.
Het dagelijkse leven lukt ons tegenwoordig aardig wel. We slagen er in van zeer leuke logies te vinden wat ons in het begin moeilijker lukte... De ervaring natuurlijk. Hier een sfeerbeeldje van het uitzicht van onze kamer in Medewi.
Verder leven we hier meer op het ritme van de natuur. Tegen 6 uur worden we wakker omwille van het licht en dan begint de dag. 6 uur ' s avonds is het reeds donker en donker kan je hier letterlijk nemen. Eten doen we telkens in kleine restaurantjes tegen onklopbare prijzen. Vanmiddag kostte ons hoofdmaaltijd ons 2 euro voor 2 personen drank inbegrepen. Het eten is duurder in de winkel dan op restaurant. De eeuwige glimlach van bijna alle mensen hier zijn zo kenmerkend en schitterend...
Wegens tijdsgebrek laten we Sumbawa schieten en zullen we maar 1 dag op Java doorbrengen. Spijtig maar Sumbawa is al een ideetje voor een volgende trip.
Groetjes aan iedereen.
Abonneren op:
Posts (Atom)